กลับมาแย้ว หลังจากเราได้หายตาไปไม่ต่ำกว่าเดือน เรากลับมาแย้ว กลับมาประเทศไทยแล้วด้วย

เมื่อเดือนกันยาปีที่แล้วไปฝรั่งเสสมาปีนึงทำไมเวลามันช่างผ่านไปเร็วเช่นนี้นะ ปีนี้จะเป็นไงมั่งก็ไม่รุ้ ปีที่แล้วไปแอบแรดอยุ่ที่ฝรั่งเศสอยุ่หนึ่งปี สนุกเป็นบ้า ตอนนี้กลับมาสู่วงจรชีวิตเด็กม ปลายแล้วเซ็งมาก เมื่อ สี่วันก่อนปุย กระต่ายเราตาย มันอุตส่าห์รอเราตั้งหนึ่งปีเพื่อกลับมาตายในอ้อมแขนของเรามันอายุตั้ง ห้าขวบแย้วอะ มันรอมันรอ แม่บอกมันจะไปตั้งแต่ช่วงแรกๆที่เราไปแล้วเพาะมันคงเหงาอะเรากอดมันตลอดอย่างกะลูกแล้วเลย ทำใจไม่ค่อยได้ ปีนึงมันช่างเร็ว เหลือเกิน

หนึ่งปีที่เพิ่งผ่านไปเหมือนเล้มสั้นเล็มหนึ่ง เดี๋ยวเราจะ เขียนให้อ่านกันเร้วๆนี้ พอดีมีเพื่อน เค้ามาส่งบล็อกให้อ่านปรากฎว่าที่นี่เหมือนกันเลย ไหนก็มาแล้วเลย มาอัพหน่อย จะมาเริ่มเล่าเดือนหน้าหมายถึงเรื่องฝรั่งเศสอะนะ ส่วนตอนนี้จะเอาเรื่องอัพเดทเขียนให้ฟัง ไปก่อนแก้ขัด หวังว่าจะได้มาอัพบ่อยๆหวังว่า

By: Robert Doisneau